Het door een industrieel verleden getekende departement Moselle is voor de meeste Nederlandse toeristen  ‘plankgasgebied’. Als je vanaf Luxemburg richting  Metz gaat, dan kunnen de vier koeltorens van de kerncentrale van Cattenom je in ieder geval niet ontgaan.  Zo’n 20 kilometer verderop zal bijna iedereen het gaspedaal bij de afslag Uckange nog net iets verder indrukken. Iets wat men nou juist niet zou moeten doen…

de hoogoven U4 in Uckange

Maar ik geef ze bijna gelijk! De zwarte wolken van de vroegere  economisch gouden jaren zijn inmiddels opgetrokken en de befaamde hoogoven U4  in het hart van de gemeente Uckange domineert nu de skyline.  Het zweet van de vroegere arbeiders in de ’sidurgie’  is nog te ruiken en ja … menigeen vraagt zich af waarom ze dat ‘opvallende en lelijke ding’ nog steeds niet hebben afgebroken.

Gelukkig niet! Want dit hoogovencomplex kun je zien als één van de meest opmerkelijke monumenten van het industriële verleden van de Vallée de la Fench. De gebroeders Stumm begonnen in het jaar 1890 met 4 hoogovens en in 1904 kwamen er nog twee ovens bij. Waaronder het ‘ijzeren monster’ de haut fourneau U4 met een schoorsteen met een lengte van 84m en een ovendek op 71meter hoogte.

Inmiddels al weer 20 jaar uitgeblust.  Maar dit is  – net zo goed als de Franse revolutie – ook een stukje nationale geschiedenis. en waarom  zou men die moeten vergeten!  De stichting ‘MECILOR’  (Mémoire et Culture Industrielle Lorraine) probeerde juist om die reden, al direct na de sluiting van de U4 in 1991 om het complex te behouden. Met succes, want de U4 geldt nu als een van de belangrijkste industriële erfenissen uit het verleden!

Vanaf oktober 2007 kan iedereen het complex op een terrein van 12 ha bezoeken. Individueel of onder begeleiding van een voormalige arbeider. In april 2010 is er een ’sporentuin’ geopend van 4 hectaren die een unieke combinatie vormt van metaal en natuur.  Alom….wéér een reden om het departement Moselle weer eens niet te negeren.

Het kan haast niet anders….de dag van de arbeid op 1 mei is een groot feest hier, dat ook de volgende dag gewoon doorgaat.  Met allerlei interessante activiteiten en geopend tot middernacht! De entreekosten zijn uiteraard ook op ‘ sociaal niveau’ en slechts 3 euro voor een volwassene. Tenminste als je werk hebt, anders is het gratis. Toeristen mogen voor die 3 euros eenmaal naar binnen en inwoners van de CDC de la Fensch zo vaak als ze willen voor die prijs.

Bekijk hier hun persbericht:

dossier de presse

programma mei 2010

— xx —

de Vogezen

De 32-jarige Verbert verdween op 5 maart tijdens een sneeuwstorm in de Franse Vogezen. De man uit Reet kreeg ruzie met enkele vrienden toen ze met de wagen op weg waren naar La Bresse. Op de Col du Louchpach, twintig kilometer voor ze hun hotel bereikten, stapte hij boos uit en ging te voet verder. Sindsdien is er niets meer van hem gehoord, tot zondag de Franse gendarmerie een lichaam aantrof, niet ver van de plaats waar de man het laatst werd gezien.

« Uit de autopsie van onze Franse collega’s blijkt dat het wel degelijk om het lichaam van de vermiste Koen Verbert gaat », zegt parketwoordvoerder Paul Van Tigchelt. « Er zijn bovendien geen sporen van geweld teruggevonden op het lichaam. » Daardoor is het haast zeker dat Verbert, die enkel gekleed was in een T-shirt en joggingbroek, om het leven is gekomen door onderkoeling.

Dit park heeft overigens meer te bieden dan alleen het trio wolven en het is voor jongere kinderen een uitstekende plek om de natuur te leren kennen. Al is het maar om te leren dat de wereld groter is  dan de virtuele omgeving van het internet!

een wolf in de Ardennen

Het park herbergt een wolvin die de keus heeft uit twee mannetjeswolven. Die moeten de basis vormen voor een nieuwe roedel in dit (omheinde) deel van de Ardennen. Men hoopt dat er nog dit jaar jonge wolven zullen worden geboren en vooral dat er veel bezoekers komen om het een en ander op de voet te volgen. Vanaf twee platforms heeft men een goed overzicht en informatie over het wel een wee van deze unieke dieren. Want het Parc Argonne Découverte heeft vooral een educatieve doelstelling. Zo is er een aantal wandelpaden uitgezet met opdrachten voor kinderen om de fauna uit de Ardennen beter te leren kennen.  Men beschikt tevens over een groot museumgebouw  met de permanente expositie  ‘nocturnia’ , waarbij je kennis kunt maken met dieren die ‘ s nachts leven en die je dus eigenlijk nooit krijgt te zien. Behalve hier dan!

Het gaat o.m. om vleermuizen, knaagdieren, spinnen en andere soorten zoals de das en nachtelijke vogelsoorten en er zijn diverse actieve simulatie programma’s. Heel interessant allemaal, maar dan moet de belangrijkste doelgroep (kinderen vanaf 5 tot pakweg 12 jaar) wel heel goed de franse taal kennen. Taalonafhankelijk is wel hun immense hangmat van ruim 100 meter lengte, die men tussen de bomen heeft gespannen!

Voor zover ik weet is er  namelijk geen Nederlandstalige informatie of begeleiding beschikbaar. Toch jammer, gezien het behoorlijke grote aantal Nederlandse toeristen dat ieder jaar deze omgeving bezoekt.

Of niet…voor de vrienden van de wolf. Want het park biedt dit seizoen zes keer een mogelijkheid tot een ‘nachtelijke kennismaking’ met de wolven en dan doet de taal er eigenlijk niet meer toe.

De data zijn; 24 april, 29 mei, 26 juni, 31 juli, 28 augustus en 25 september 2010.  Dit voor een uniek tarief van 10 euro en d.w.z. de normale entreeprijs van het park.

De website van het park vind je HIER

Exacte lokatie met GOOGLE MAPS

wahooooooo….

De Franse regering beseft tegelijkertijd dat ze die maatregel van vorig jaar niet zomaar kunnen intrekken. Daarom ze hebben wel iets heel bijzonders bedacht om het onstane zeer grote financiële gat op te vullen. Dat is ook hard nodig, want de staat wordt namelijk al van oudsher gezien als het nationale spaarvarken, waarin voor iedereen voldoende graaikansen aanwezig zijn. De uitslagen van de laatste (regionale) verkiezingen hebben dat weer eens duidelijk aangetoond en bij veel Franse mensen bestaat immers het beeld dat de tierelier gewoon altijd goed wordt bijgevuld. Maar door wie dan?

Deze keer is het wederom de beurt aan de toeristen, ongeacht of  die in Frankrijk wonen of uit het buitenland komen.  Vanaf de witte donderdag voor de paasdagen, traditioneel de eerste dag van het nieuwe toeristische seizoen,  moeten die namelijk een ‘FlashTAX’ betalen. De regering hoopt op die manier het gemis aan belastinginkomsten uit de horeca op te vangen!

Het FlashTAX systeem is vooral uniek omdat een toerist zèlf kan uitmaken of hij/zij de belasting wel of niet betaalt en hoeveel! Je zou het een soort flitsbelasting kunnen noemen en deze is van toepassing op nagenoeg alle toeristische bezienswaardigheden in Frankrijk.

Vanaf volgende week donderdag moet namelijk iedere toerist in Frankrijk belasting betalen over iedere foto die met behulp van een flitser is gemaakt!

Op de betreffende plaats worden entreekaarten verkocht met een magnetische strip en chip, die het stralingsveld tijdens een flitsopname registreren. De achterliggende gedachte is dat een foto een souvenir is en voor een souvenir moet je betalen, logisch toch. Tenminste dat zei een woordvoerder van het Ministerie van Toerisme gisteren in het TF 1 journaal!

Aan het eind van een toeristisch bezoek gaat je entreekaart door een scanner, die het aantal foto’s mét flitser telt en vervolgens betaal je daarover je belasting. Het FlashTAX systeem is echt heel simpel en het bestaat uit zes verschillende schijven (afhankelijk van de bezienswaardigheid).  De A-schijf is het goedkoopste met 06 eurocent belasting per foto en de F-schijf is het duurste met 36 eurocent per foto. Er is bij alle schijven altijd een maximum aantal flits foto’s waarover je FlashTAX moet betalen. Zit je over dat maximum heen, dan betaal je niet meer!

Je herkent een FlashTAX lokatie aan een grote ronde kobaltblauwe sticker met de opdruk F-TAX en vervolgens het schijfnummer (A/B/C/D/E/F) en het maximum (10 – 20 – 40 enz). Ben je in een Frans museum en staat er op de sticker aan de ingang F-TAX  = C/20 dan betaal je dus maximaal 20 x 18 eurocent, dus 3,60 euro. Het systeem berekent geen kosten voor foto’s die zonder flitser zijn gemaakt, omdat de chip op de entreekaart die niet kan registreren. Verlies je entreekaart niet, want zonder kaart betaal je straks altijd het maximum FlashTAX tarief.  Je moet er voorts rekening mee houden dat ook in gratis toegankelijke attracties entreekaarten aangeschaft moeten worden om je FlashTAX te kunnen registreren.

Het FlashTAX systeem functioneert in ieder geval het gehele Franse toeristenseizoen dat volgende week donderdag officieel begint! Nadere informatie wordt graag verstrekt door toeristische diensten van Frankrijk in Nederland en bij de meeste reisbureaus!

Het ziet er vooralsnog gunstig uit op donderdag 11 maart. Nou ja gunstig, het sneeuwt onophoudelijk en de wegen in de Elzas zijn nauwelijks berijdbaar. Er staat een fietstocht naar de Hornisgrinde op het programma. Die is met z’n 1164 hoogtemeters de allerhoogste van het Zwarte Woud. Duitsland dus, maar van de 150 geplande kilometers gaat de helft door Frankrijk.

Vanaf Haguenau trapt een beetje fietser in anderhalf uur tijd naar de sluizen van Gambsheim, om daar de Rijn over te steken. Dat zou ook kunnen met het gratis pontje van Drusenheim naar Greffern, maar die gaat pas om 7 uur ‘ s morgens varen. Tegen die tijd zit ik al vlak in de buurt van het Duitse stadje Achern, aan de voet van het Zwarte Woud.

Vakantiefietsers die bijvoorbeeld de Rijnroute gaan fietsen, moeten er rekening mee houden dat de door hen veelgebruikte Rijnovergang tussen Roppenheim (F)  en Iffezheim (D) zeker tot aan het einde van 2010 voor fietsers en voetgangers gesloten zal zijn.

Aan de Duitse kant van de Rijn zijn de fietspaden beter dan in Frankrijk, maar vandaag zijn ze moeilijk begaanbaar en gevaarlijk bovendien. Landbouwvoertuigen hebben hun sporen in de sneeuw achtergelaten en dat zorgt voor keiharde parallelle richels van ijs op het fietspad. Op zich al lastig, maar nu zijn ze ook nog eens verborgen door een dikke laag vers gevallen sneeuw. Hoe dan ook, ik kom nog vooruit en dat kunnen de automobilisten niet zeggen en alles staat op de hoofdweg tussen Gambsheim en Achern muurvast. Het wordt voor een toenemend aantal onfortuinlijke  automobilisten steeds moeilijker om nog een vrij plekje in de sloot te vinden door al die reeds eerder geslipte auto’s.

Ben zelf al een paar keer bijna onderuit gegaan met de fiets, maar ik heb nog steeds kunnen corrigeren. Inmiddels bevind ik me al in de wijngaarden tussen Achern en Kappelrodeck. Wist je dat dit deel van Duitsland eigenlijk een spiegelbeeld is van de Elzas,  met de Rijn als centrale as?  Dat zowel in landschappelijk als cultureel opzicht,  met eveneens een bekende wijntraditie!

Helaas komt mijn beurt ook en heb ik wijnig, euh weinig geluk vandaag. Net voor Kappelrodeck ga ik ook flink onderuit en ik maak van nabij kennis met het asfalt dat door de weergoden is afgedekt met een laag verse sneeuw van zeker 10cm. Ijsresten blijven dus onzichtbaar. Met pijn,  zo’n beetje overal, maar niks gebroken fiets ik nog door tot het dorpje Seebach dat op zo’n 700m hoogte en slechts op een tiental moeilijk begaanbare kilometers van de top van de Hornisgrinde ligt. De top van de Hornisgrinde, die ik gisteren vanaf mijn huiskamer in Frankrijk kon zien bij helder weer, blijft vandaag onbereikbaar en onzichtbaar. Niet zozeer omdat de wegen nauwelijks te befietsen zijn, maar meer om het overige verkeer op de route naar boven niet te hinderen in deze -voor iedereen moeilijke- omstandigheden.

Ik besluit om terug te gaan en om tegelijkertijd een alternatieve en meer attractieve fietsroute te zoeken tussen het Zwarte Woud in Duitsland en de Noord Vogezen in Frankrijk. Het eerste geluk lacht me na een kwartiertje afdalen al toe als ik in een dorpje, net voor Kappelrodeck, een verwijzing tegenkom naar een ‘ schnappsbrunnen’ . Dit zijn plekken in het Zwarte Woud waar je (meestal tegen een gering bedrag) een of meerdere glaasjes schnapps kunt proeven. Meerdere glaasjes want er zijn vele soorten! Schnapps is een doorgaans aan huis gestookte ‘eau de vie’  van 40% die in Duitsland, maar zeer zeker ook in het oosten van Frankrijk zeer populair is. Zo drinkt men in Lorraine vaak ‘mirabel’.

Eenmaal terug in Gambsheim en de meeste sneeuw is inmiddels alweer verdwenen. De fietstocht zal in totaal zo’n 120 kilometer bedragen en in de middaguren doorkruis ik één van de minst bekende en minst bezochte streken in de Elzas. Het is de Ried die loopt van -pakweg- Colmar in het zuiden tot aan Wissembourg in het noorden en die door de aglommeratie Straatsburg in twee stukken is geknipt.

Le Ried du Nord

Dit is een geheel vlak gebied met vruchtbare akkers, maar ook met vele weidegebieden, bospercelen en moerassen. Bijna identiek aan de Hollandse Bieschbos of de Ooijpolder! Er bevinden zich nauwelijks dorpen in de Ried en toeristen zie je er al helemaal héél zelden. Dat is jammer want de Ried is met zijn grote aantallen reeën, herten en zwijnen bijna een safaribestemming. Een ruim gebied met een groot aantal vogelsoorten waaronder veel ooievaars en roofvogels. Grote delen zijn beschermd natuurgebied en in de laatste jaren hebben er weer een aantal otters en bevers hun habitat terug gevonden.

Maar het artikel gaat eigenlijk ergens anders over!

Ik kan spreken van een tweede klein geluk bij een eveneens klein ongeluk. Bovendien is het maar weer eens een bewijs dat ik ook mijn eigen woonomgeving blijkbaar nog niet tot in alle uithoeken heb verkend. Via een onverhard binnenweggetje tussen de dorpjes Weyersheim en Weitbruch kom ik langs een veldje met vier lange rijen bessenstruiken. De eigenaar is waarschijnlijk iemand met een zware vorm van ornithofobie en moet niets hebben van onze gevederde vrienden. Of misschien is ie gewoon zeer creatief.

Behalve bessenstruiken bevinden er zich tientallen stalen of houten ‘kunstwerken’  die allen gerelateerd zijn aan het traditionele leven in de Elzas. Wat het eigenlijk allemaal voor moet stellen is onduidelijk en waarom het er is nog evenmin.

De meest voor de hand liggende gedachte is dat het om vogelverschrikkers zou gaan. Er is immers geen vogel die nog in de buurt durft te komen om in het oogstseizoen de bessen te jatten.  Tenminste tot zover werkt het. Maar van de andere kant trekt dit veldje elke zomer weer heel veel aandacht van wandelaars en fietsers, die allemaal een kijkje komen nemen. Die zich tijdens het ‘ seizoen’ te goed doen aan het verzamelen van bessen. Zo wordt je toch nog geplukt!

klik op het plaatje voor een kingsize afbeelding in een nieuw venster

Wie kent er soortgelijke veldjes, akkertjes e.d. in de Elzas of andere gebieden in Frankrijk?

Het zal niemand in Frankrijk ontgaan zijn dat het volop winter is, met veel, veel sneeuw. Vanaf half december t/m heden. Net zoals in Nederland maakt het aanhoudende winterweer in Frankrijk vele mensen vindingrijk.

Eén daarvan is ondergetekende, met een ervaring waar Willem Barentz jaloers op zou zijn.

Ruim 10 dagen geleden beklom ik de Champ du Feu (1100m hoogte) met een vtt vanuit het dorpje Fouday. Dit ging zwaar, maar uiteindelijk kwam ik wel boven.  Totaal onbegaanbaar bleek echter de D214 tussen het skistation la Selva en de Tour de Champ du Feu en vervolgens tot aan de Col de la Charbonniere. Er lag veel sneeuw, wel anderhalve meter. De weg werd in het begin nog sneeuwvrij gemaakt, maar nadat de ´chasse-neige´ , de sneeuwruimer, was gepasseerd,  sneeuwde de weg binnen een half uur weer dicht. Het stormde en uiteindelijk werd de hele route afgesloten. De énige optie om met de vtt bij de Tour de Champ du Feu te komen, was door hem op de rug te dragen.

Gelukkig had ik sneeuwschoenen (raquettes) bij, anders kom je hier nog geen vijf meter vooruit! Groot probleem was om een zware last zoals een rugzak én een fiets van zo´n 14kg te verplaatsen in een zeer dikke laag poedersneeuw. Ik had bijvoorbeeld een half uur nodig om mijn fiets over zo´n 50m naar mijn bivakplaats (een sneeuwhol) onder een sparreboom te verplaatsen. Slecht geslapen in die storm en weer heel veel moeite om mijn vtt op de weg te krijgen. Dit nooit meer…

Maar het bloed kruipt waar het naar toe moet kruipen. Enkele dagen lichte dooi in het laagstgelegen skigebied van Frankrijk (1) en vervolgens weer héél veel sneeuw. Ik had een gunstig ploegenrooster op m´n werk, dus een aantal roostervrije dagen. ´Als er twee meter sneeuw ligt op de Champ du Feu, dan moet ik er gewoon zijn´ is mijn motto.

Ik besluit om – net als sommige andere Fransen, Hollanders en Belgen – om eens iets anders te proberen tijdens deze winter. Het wordt een opblaasboot! Gemakkelijk mee te nemen in de trein of met een fiets en met een breed draagvlak. Wel een breed ´draagvlak´ dan. Opnieuw vertrek ik vanaf het dorpje Fouday, waar al een halve meter sneeuw ligt´naar de Champ du Feu (la Selva en la Tour). Met de opgeblazen opblaasboot en het gaat fantastisch. Alleen moet ik zeer regelmatig de boot bijvullen met lucht (mijn eigen adem) omdat het volume vanwege de kou krimpt. Er valt nog mee op de top te komen. Maar dan blijkt dat het polystyreen plastic van de opblaasboot volledig is uitgehard vanwege de lage temperaturen. De boot valt letterlijk in scherven uiteen en wordt uiteindelijk gedumpt in een vuilcontainer bij la Selva.Een bijkomend, maar reeds bekend probleem, is dat er dezelfde dag geen terugreis mogelijk is.

In feite ben ik dus een schipbreukeling  op het dak van de Elzas, maar gelukkig biedt de sneeuw voldoende mogelijkheden om een ´behouden huis´ te bouwen in de vorm van een igloo. Je bouwt ´m in twee uur tijd, als je ervaring hebt, anders lukt het nooit!

Ik heb er hardstikke goed in geslapen en – gezien de lage temperaturen – mijn igloo staat er nog steeds. Direct langs een arbri en op 45 meter van de toren van de Champ du Feu. Laat de igloo aub in goede staat achter zodat een volgende avonturier er ook plezier aan heeft.

OVER DE CHAMP DU FEU:

Een skigebied lekker dicht bij huis, maar met nog meer een plek voor mensen die een ´nordic experience´ willen.  Als een expedities in lapland, Rusland of Noordelijk Canada buiten het budget vallen, heb je hier een goed alternatief!

Wil je overnachten in dit gebied….er zijn diverse hotelletjes, gites en chambres d´hote in dorpjes die aan de rand van het gebied liggen. Je bent dan nog zo´n 5 á 7 km van de pistes.  In het skistation zijn enkele chalets voor groepen te boeken. Maar als je hier wilt/moet overnachten…eigen tent/igloo!!!

TRACE VERTE

http://www.traceverte.com/

OVERNACHTEN IN IGLOO

http://www.traceverte.com/nuit-igloo-alsace-vosges

]]> http://www.randoloup.com/nl/?feed=rss2&p=145 0 http://www.randoloup.com/nl/?p=142 http://www.randoloup.com/nl/?p=142#comments Wed, 03 Feb 2010 20:28:33 +0000 de RandoLoup http://www.randoloup.com/nl/?p=142 De grootste wens van het kleine skistation la Selva, nabij de Champ du Feu (Bas-Rhin) in de Vogezen is de aanwezigheid van sneeuw, veel sneeuw. Met een hoogte van maximaal 1100m is de Champ du Feu namelijk net iets te laag om de gehele winter een voldoende sneeuwdek te garanderen voor wintersporters. Het is dan ook geen uitzondering dat de pistes zijn gesloten, simpelweg omdat er te weinig of helemaal geen sneeuw ligt.

Maar het kan ook anders uitpakken. Dik tevreden omdat er deze winter al vanaf half december sneeuw ligt en het sneeuwdek had op 1 en 2 februari een dikte van 100 tot 150cm. De afgelopen nacht is daar tijdens een storm nog zo´n 70cm verse sneeuw bijgekomen. Zo is het wel genoeg volgens de autoriteiten en het skistation la Selva werd vandaag (3 februari) gesloten vanwege teveel sneeuw. Temeer ook omdat men er alleen via een paar secundaire wegen kan komen, die moeilijk begaanbaar zijn te houden.

De Champ du Feu is vooral een populair skigebied bij de Elzassers zelf. Wanneer er in het weekend sneeuw ligt, gaat half Straatsburg er naar toe! Maar er komen ook steeds meer (buitenlandse) toeristen om er te langlaufen of met sneeuwschoenen te wandelen.

Lechampdu feu.com

Foto´s gemaakt op 1 en 2 februari 2010 tijdens een mountainbiketocht naar en op het plateau van de Champ du Feu, met een boomvoetbivak op 1100m (bij de toren van de Champ du Feu). Enkele trajecten waren al afgesloten en er ligt daar 150cm sneeuw. De fiets moest over een afstand van 2 km op de rug meegenomen worden. Gelukkig had ik wel sneeuwschoenen bij, anders ben je hier kompleet verloren.

Wat weinig mensen weten is dat je ook een goede wijn kunt maken, zónder druiven te hebben. Mensen die de regio Lorraine kennen, weten misschien dat daar wijn gemaakt wordt van rabarber (vin de Rhubarbe). Een heerlijke, zoete wijn die ijskoud gedronken moet worden en die het goed doet bij desserts.

paardebloemenwijn

Het kan echter nog ´gekker´:

Als er maar gras groeit en dan tref je er in het voorjaar ook paardebloemen aan. Daar weten de boeren in het departement Bas-Rhin wel raad mee. Allereerst worden de jonge groene bladeren van de paardebloem als een -zeer gewilde- salade gegeten. In april en mei zie je dan ook overal bordjes van ´vente pissenlit´ en je betaald 6 tot 9 euro voor één kilo.

Maar van paardebloemen wordt ook wijn gemaakt door een aantal lokale boeren. Die als apero of bij eem dessert goed te drinken is. Evenals de rabarberwijn, heeft paardebloemenwijn een zoete smaak en dien je de wijn goed te koelen voor gebruik. Soms te koop op lokale markten en een fles kost tussen de 3,5 en 4,5 euro.

Misschien een optie voor de boeren in Friesland, de kop van Noord Holland of in het Groene Hart.

De wereldberoemde kerstmarkt van Straatsburg heeft het vanaf de eerste dag al hardstikke druk met bezoekers. De stad speelt van meet af aan zijn sterkste troefkaart uit en dat blijkt te werken. Straatsburg wil gewoon gewoon blijven en dat houdt in dat alleen standhouders (er zijn er meer dan 500!)  welkom zijn, die qua hun diensten/producten helemaal relateren aan het kerstfmis en de bijbehorende omringende sfeer.

De kerstmarktbezoeker zoekt sfeer, gezelligheid, intimiteit en saamhorigheid en – als het effe kan – een leuk cadeautje voor hem/haar zelf of iets leuk voor een goede vriend. Op de eerste dag van de kerstmarkt van Straatsburg stellen we een aantal buitenlandse bezoekers slechts één vraag:

Waarom kies je voor de kerstmarkt van Straatsburg:

extreme drukte hoort er gewoon bij

Bijna alle Duitse bezoekers die ik in Straatsburg tref èn aan wie de bovengenoemde wordt gesteld, vinden de kerstmarkten in hun eigen land de laatste jaren te commercieel geworden. De indruk wordt gewekt dat de winst voor de aanwezige standhouders en de organiserende gemeentes veel belangrijker is dan de kerstsfeer zèlf en het ‘kerstgevoel’  van hun bezoekers. Die Duitsers hebben vaak gelijk, denk ik, want het maakt niet uit op welke kerstmarkt je komt. Je wordt bij onze oosterburen te vaak overvallen door mensen die je een of ander commercieel product aan willen smeren.

Een echtpaar uit Japan heeft een aantal dagen doorgebracht in Parijs, maar ze doen er ‘la capitale de Noël de Strasbourg’  er effe tussendoor. Geweldige markt, geweldige stad en natuurlijk nemen we veel souveniers mee naar huis.

De Hollandse ‘vague de Noël’  reikt ook tot Straatsburg. Overduidelijk om de eerder genoemde  – Duitse- redenen zijn ook de kerstmarkten in Nederland helemaal uit de gratie. De Nederlanders zoeken de sfeer van de kerst en degenen die je in Straatsburg  ziet, moeten juist niets hebben van  het toenemende gilde van pannelappers, groenteschillers en vloerdweiltijgers op de Nederlandse kerstmarkten.

Als ik een Nederlandse bezoekster mag citeren:

Boeiende kerstmarkt, die van Straatsburg….ik zoek gewoon gezelligheid, een feeërieke omgeving en vooral heel veel sfeer. Straats…is dus gewoon ‘cool’  omdat ik hier alleen maar leuke mensen tegenkom. Straatsburg is voor mij dé  kerstmarkt van Europa!

De kerstmarkt van Straatsburg is zowieso al de grootste van Frankrijk, maar de markt heeft ook op internationaal niveau beslist een goede plek in de top tien van de mooiste kerstmarkten van Europa. Al vanaf het jaar 1570 wordt de ´Cristkindelmarik´ georganiseerd. Volgens de Straatsburgers is dit de oudste kerstmarkt van Frankrijk. Maar uit andere bronnen heb ik vernomen dat de kerstmarkt van Reims al in het jaar 496 werd gehouden. De oudste of niet, dit jaar is Rusland verkozen als eregast.

De kerstmarkt is open vanaf 27 november t/m 31 december 2009 en uiteraard gratis toegankelijk. Voor allerlei praktische en algemene informatie kun je terecht op de speciale website van de kerstmarkt die in drie talen is gepubliceerd.

de kerstmarkt van Straatsburg bij Place Broglie

Een Russische kerst in Straatsburg.  De stad noemt zichzelf de ´Kersthoofdstad van Frankrijk´. Daar valt iets van te zeggen, want er zijn niet minder dan twaalf markten die over zeven verschillende lokaties in de historische binnenstad zijn verspreid. De combinatie van de traditionele vakwerk architctuur én de prachtige kerstversieringen op straat en in de etalages van de winkels, scheppen een bijzondere sfeer.  De stad spendeerde dit jaar ruim één miljoen euro om  de  te verwachten 2 á 2,5 miljoen bezoekers  optimaal te kunnen ontvangen. De 27 meter hoge kerstboom uit het Dononmassief in de Vogezen, kostte niet minder dan 195.000 euro. Voor de verlichting is zo´n 510.000 euro  betaald en verder is nog 300.000 euro uitgetrokken voor de 500 (!) geplande animaties en manifestaties.

Rusland krijgt dus een eigen marktplein met chalets waarin Russische kunstenaars hun artikelen kunnen presenteren en verkopen en uiteraard zijn er stands met typische Russsische culinaire verassingen. Van tijd tot tijd kun je je ook in een Siberisch klimaat wanen tijdens een optreden van Russische artiesten. Een leuke internationale aanvulling op de markt naast de chalets van de stamgasten uit Quebéc die er elk jaar staan.

Maar uiteraard ontbreekt er geen enkele van de troefkaarten van de traditionele kerstmarkt in Straatsburg. Er zijn ruim 500 standhouders en je kunt er alles, ja alles wat maar enigzins  met kerst te maken heeft kopen.  Vooral enorm veel keus uit alle denkbare Elzasser en andere Franse specialiteiten op culinair gebied en daarnaast een nagenoeg onbeperkte keuze in allerlei creatieve producten, ooit door de mensheid bedacht. Eveneens ontelbaar zijn de stands met rode en witte gloeiwijn, bretzels, worstjes en andere snelle hapjes als je honger hebt. Komt goed uit, want het valt lang niet altijd mee om tijdens de kerstmarkt  in de binnenstad een nog lege restaurantstoel te vinden. Vergeet ook niet dat Straatsburg ook zónder de kerstmarkt een uitstekende stad is om te shoppen.

De stad biedt verschillende mogelijkheden om de kerstmarkt en de vele andere bezienswaardigheden te bekijken. Je kunt vanaf de  website van de kerstmarkt een folder downloaden. Of het v.v.v. kantoor bezoeken dat zich tegenover de kathedraal bevindt.

Straatsburg ligt op vijf uur rijden vanaf midden Nederland. Er is een TGV verbinding vanaf Parijs of je kunt vanaf Brussel, Namen of Luxembourg een rechtstreekse trein nemen, die tweemaal daags rijdt. Wie Straatsburg nét iets te ver weg vindt, zal een uitstekend alternatief in de kerstmarkt van Metz vinden.  De laatste jaren heeft de kerstmarkt van de stad Metz de beroemdere markt van Straatsburg, qua omvang en kwaliteit practisch ge-evenaard!

de Cascade de Nideck

Een bezoek aan de waterval is op z´n minst een leuke ´break´ en een spannende wandeling door schaduwrijke bossen en over ruige paden. De waterval bereik je via de route tussen Oberhaslach en Wangenbourg-Engenthal. Daar ligt hij halverwege, verstopt in de imposante bossen die zich tussen de wijngaarden in het oosten en het middelgebergte in het westen bevinden.

De benaming ´het Zwitserland van de Elzas´ is niet verkeerd gekozen. De hoogteverschillen zijn groot en de omgeving is rotsachtig, met hier en daar flinke steile wanden. De bossen zijn statig en van een enorme omvang. Zonder gebruik van topografische kaarten en/of een gps systeem verdwaal je gemakkelijk. De plaatselijke Club Vosgien heeft weliswaar een groot aantal prachtige wandelroutes uitgezet en gemarkeerd. Maar misschien – of juist daardoor- zie je om die reden letterlijk door de bomen het bos niet meer. In dezelfde omgeving hebben ook de mountainbikers hun paradijs. Het netwerk van trails in de Elzas sluit haarfijn aan op het befaamde netwerk van mountainbike routes rondom Dabo, in Lorraine.

Maar vandaag komen we voor de Cascade de Nideck. Er zijn 2 parkeerplaatsen langs de D218, tussen Oberhaslach en Wangenbourg, vanwaar je in ongeveer 45 minuten lopen, de waterval kunt bereiken. Vanaf Oberhaslach is de 1ste parkeerplaats bij het restaurants de Cascades. Vanaf deze plek zou je een wandeltocht kunnen maken van 8km en waar de gemiddelde loper ongeveer 2 uur over doet. Je komt op dezelfde plek terug en de ruines van het kasteel Nideck liggen aan deze route. Vanaf Wangenbourg-Engenthal vindt je een parkeerplaats bij het Maison Forestiere Nideck, ongeveer 2km voorbij de col de pandour (663m). Van hieruit loop je in ongeveer 1,5 uur op en neer naar de waterval.

De waterval heeft een hoogte van 25 meter en ligt in een ravijnachtig dal met vele rotspartijen. Je hebt daarnaast een prachtig uitzicht over de omgeving die uit bossen en niets anders dan bossen bestaat. De uitgezette wandelroute is doorgaans redelijk begaanbaar, mits je over goed schoeisel bezit! De waterval is natuurlijk op z´n ruigst na een periode van hevige regenval of in de lente tijdens het smelten van de sneeuw. Helaas is zijn dan ook de paden moeilijker te belopen. De wandelroutes zijn niet geschikt voor kinderwagens en minder validen.

Wij kozen voor een vertrek vanaf het M.F. Nideck en we hadden er ruim één half uur voor nodig om de watervallen te bereiken. Een warme dag, maar je loopt continue door een dichte schaduw én de hoogteligging van het bos, maakt dat de temperatuur net een of twee graden lager is dan ´beneden´. Als je uitsluitend op het gemarkeerde pad naar en van de waterval blijft, heb je geen topografische kaart nodig. In andere gevallen is die kaart, ING 1/25.000 N°3716 ET of de kaart 1/50.000 N°4/8 van de Club Vosgien wel gewenst! De waterval is ondanks zijn afgelegen ligging een populair uitje. Aan het eind van de middag treffen we nog een behoorlijk aantal andere wandelaars. Het is jammer om te zien dat zo´n veel gefrequenteerde nog eens extra gemarkeerd wordt door gebruikte papieren zakdoekjes die overal her en der verspreid liggen. Leuke picknick! Bij de waterval zélf is een familie aanwezig waarvan iedereen een ijskoude douche neemt onder het neerstortende water. Die mogelijkheid is er, maar eveneens ook het risico op uitglijden over de spekgladde rotsen!

Gezien het late vertrek, blijft er voor ons geen tijd meer over voor een omweg naar het oude kasteel op de terugroute. Dat is geen ramp want vanaf de D218 heb je nog een uitzichtpunt tussen de twee parkeerplekken in van de waterval. Helaas zeer weinig parkeerruimte op die plek en gezien het talud zou ik daar ook niet graag mijn auto neerzetten!

de waterval over de volle hoogte

MEER INFORMATIE:

toeristische informatie: la Suise d´Alsace – Dabo – Cascade de Nideck

fietsen in deze omgeving

Overnachten kan in diverse hotels en gites in Wangenbourg-Engenthal en Oberhaslach. Beide plaatsen beschikken voorts over een camping. Die in Oberhaslach biedt meer voorzieningen en attracties in de omgeving, maar is erg druk vanwege vele seizoensplaatsen. De camping van Wangenbourg- Engenthal is rustig gelegen en schoon! Vlakbij het vriendelijke plaatsje Oberhaslach heb je nog een avonturenpark met een boomklimcircuit!

— xx —

vroeger wisten ze wel beter

Blijkbaar wist ze niet dat een ´hotel de ville´ géén toeristenhotel is, maar doodgewoon een gebruikelijke benaming voor een stadhuis, meestal in grotere gemeenten. In kleinere plaatsen gebruikt men veelal de benaming ´mairie´ voor een gemeentehuis.

Uiteraard geheel onuitgenodigd kon de toeriste, die nagenoeg geen woord frans sprak, het gemeentehuis binnenlopen. Daar was op dat moment een vergadering aan de gang. Toen de plaatselijke beambten na een afsluitend feestje het gebouw verlieten, deden ze uiteraard de deur op slot. Niet wetende dat een engelse toerist was ingesloten, die op dat moment nét op het toilet zou zitten.

Om aandacht te trekken deed ze tot twee uur ´s nachts alle lichten aan, maar dat hielp allemaal niets. Uiteindelijk liet ze op een briefje achter een raam en in haar beste frans weten dat ze opgesloten zat. Dat hielp wel´want de volgende morgen werd ze door een lokale apotheker ontdekt en werd ze vervolgens door de burgemeester bevrijd. Het blijft volgens de Dernieres Nouvelles d´Alsace wel bizar want tijdens de korte verlossende kennismaking met de onfortuinlijke dame blijft het onduidelijk waarom ze niet direct een kamer had gereserveerd of zelfs maar om de receptie had gevraagd.

De burgemeester overweegt nu om een vertaling te plaatsen in diverse talen dat dit ´hotel de ville´ toch echt het stadhuis is!Het is namelijk een prachtig gerestaureerd pand dat gemakkelijk voor echt hotel zou kunnen doorgaan!

Ooit was de lynx talrijk in Europa en leefde hij samen met wolven en beren in de wouden van de Elzas en Lorraine. Totdat menselijke jagers het territorium van deze roofdieren overnamen. Samen met de wolf en de bruine beer was de lynx tot uitsterven gedoemd. Maar wilde dieren keren terug in Frankrijk. Opnieuw zijn er beren in de Pyreneen en eveneens keerde de wolf in 1993 op eigen houtje weer terug in de Mercantour (Alpen). Om zich van daaruit langzaam verder te verpreiden…de Jura misschien…de Vogezen…heel misschien ooit.

een lynx in de Vogezen

In ieder geval heeft de lynx weer een deel van zijn voormalige territorium in de Vogezen terug gekregen. Hij is daar in het jaar 1983 opnieuw uitgezet en het ging toen om 20 exemplaren. Betrouwbare bronnen in de Elzas melden dat er momenteel zo’n 50 lynxen in de Vogezen voorkomen. Op een oppervlakte van 3627 km2 die in het zuiden begrensd wordt door het Territoire de Belfort en in het noorden door de grens met de Duitse deelstaat Rheinland-Phalz. De lynx komt overigens ook voor in de Jura, ten zuiden van de Vogezen en in de wouden van de eerder genoemde Duitse deelstaat. Het aantal lynxen kan nog wat groeien bij een ‘lynxdichtheid’ van 1 tot 1,5 lynx per 100 km2.

De meeste waarnemingen komen uit de zuidelijke helft van de Vogezen, vooral in de omgeving van de hooggelegen ‘chaumes’. Verder naar het noorden wordt de lynx regelmatig gezien in de bossen van de Champ du Feu en in de Vallée de Villé. In het Regionale Park van de Noord Vogezen worden zelden lynxen gezien of sporen daarvan aangetroffen, maar ze zitten er wel degelijk.

wordt vervolgd…..

Temperaturen tot 39 graden celcius op donderdag 20 augustus en er zouden nog best veel warme dagen kunnen komen. De zomer in de Elzas begint een maand eerder en duurt ook een maand langer dan in Nederland. De Elzas is uiteraard geen zon-zee-strand bestemming. Maar in de hele regio zijn volop mogelijkheden om in het water verkoeling te zoeken.

Zowel het departement Bas-Rhin als Haut-Rhin heeft een breed aanbod in openlucht zwembaden en natuurbaden, die vaak ook andere watersportmogelijkheden bieden. De zwembaden liggen bovendien vrij regelmatig over de regio verspreid. Zo is er altijd wel eentje in de buurt. De natuurbaden (meren e.d.) tref je vooral in de oostelijke helft, maar in de zuidelijke Vogezen is het stuwmeer van Kruth een goede plek om af te koelen.

In de noordelijke helft vind je grote meren en grindafgravingen met (bewaakte) stranden in ondermeer Lauterbourg, Seltz en Gambsheim. De Elzasser overheid geeft een folder uit met alle zwembaden en natuurlijke plaatsen waar je een duik kunt nemen. De folder biedt evenees een berg aanvullende informatie.

DOWNLOAD DE FOLDER

Wie niet in het water wil vindt wellicht wat verkoeling op de hoogste toppen van de Vogezen, zoals de Hohneck, Grand Ballon en de Markstein. Maar ook daar kruipt het kwik de laatste dagen dicht tegen de 30 graden aan!

waarschuwingsborden voor motorrijders in de Vogezen

Naast dodelijke ongevallen, vinden nagenoeg dagelijks ongelukken met motorrijders plaats waarbij gewonden vallen. Beruchte routes zijn o.m de Route des Cretes en de wegen naar de col de Schlucht, de col de Bonhomme en col de Bussang. De meeste ongevallen gebeuren op natte wegen en wanneer het zicht minder is.

De politie zet 60 extra manschappen in om intensiever te controleren, waarbij ook een helicopter wordt gebruikt. Racende motorrijders kunnen op flinke boetes rekenen als ze te snel of te gevaarlijk rijden. Er vallen namelijk ook andere slachtoffers zoals fietsers, wandelaars en automobilisten. Opvallend is dat de meeste slachtoffers motorrijders in de regio wonen en dus de risico´s zouden moeten kennen!

Een regionale organisatie van motorrijders, organiseerde al een veiligheidsdag ´operation calmos´ bij de Markstein op het dak van de Vogezen.