Dit jaar lijkt het helemaal mis te gaan met de jacht in Frankrijk. We komen er als blog niet onderuit om er regelmatig aandacht aan te besteden. Want ook de niet jagende gebruikers van de natuur lopen risico’s.

Vorige week werd een 66 jarige bushcrafter dodelijk geraakt door een kogel van een jager. Hij was tegen zonsondergang paddestoelen aan het zoeken op een moment dat een groep jagers van plan was een drijfjacht te organiseren. Een 48 jarige jager meende geritsel in het struikgewas te horen en begon in die richting te schieten. De paddestoelen verzamelaar werd geen enkele overlevingskans geboden en werd dodelijk in de nek getroffen.

het schuldige weer

De schutter kwam na enkele dagen hechtenis weer vrij. Maar loopt nog wel de kans op een gevangenisstraf van 3 jaar voor het veroorzaken van een dodelijk ongeval. Enkele dagen later zag een jager de Drôme het verschil niet tussen een renpaard in een weiland en een wild zwijn. Het paard werd op een privé terrein neergeknald.

Een rondgang langs diverse jagers ‘ leert’ dat het relatief grote aantal ongevallen in begin van het seizoen 2011/2012 vooral te wijten is aan de weersomstandigheden!!

‘De herfst had immers mooi weer en hoge temperaturen. Daardoor zit er nog veel blad aan de bomen en is de ondergroei nog dicht’. Als jager is het dan vaak moeilijk om een prooi goed te identificeren. Bovendien moet je bij zulke omstandigheden snel en gericht vuren. De identificatie gebeurt dan achteraf en dan kan het gebeuren dat men zich vergist.’

Tja, dan loop je natuurlijk de kans dat je een collega jager, een wandelaar of fietser of zelfs een paard neerknalt. Verreweg de meeste ongevallen gebeuren als de jager in kwestie de meest elementaire wet van de jacht aan z’n laarzen lapt. Dat het beoogde doel met absolute zekerheid is geïdentificeerd alvorens er gericht geschoten mag worden. Gezien het aantal ongevallen, valt het haast niet te ontkennen dat dit soms andersom is!

Le 1 er novembre, peu avant midi, nous avons été alertés par les gendarmes. Ils nous apprenaient que l’un de nos chevaux avait été tué lors d’un accident de chasse. C’est le chef de la battue aux sangliers, organisée ce jour-là qui venait de les appeler. Au moins deux heures après le tir mortel. Ce chasseur était à moins de 20 mètres de “Viognier de Conquet”, un demi-sang arabe âgé tout juste de deux ans. Son père est un Connemara très réputé et sa mère, un pur-sang arabe. Il a été abattu par une balle pour sanglier qui l’a frappé derrière l’épaule ». Écœuré, son mari ajoute : « J’élève depuis 1976. Ces chevaux, c’est toute notre vie ! Depuis, ils sont tous revenus en Ardèche ! ». « J’ai entendu du bruit dans les broussailles. J’ai vu quelque chose de noir et j’ai tiré ! » Voilà ce que le chasseur a livré, mercredi matin aux époux Maignien pour expliquer son geste. « C’est un scandale ! Avoir pris notre cheval pour un sanglier, c’est très grave ! Si un ramasseur de champignons ou un enfant portant du pain sec aux chevaux s’était trouvé là, dans le parc, il l’aurait abattu de la même façon. Et aujourd’hui, il serait en prison !

De meeste jagers doen ontkennend over het relatief grote aantal jachtongevallen in dit seizoen in Frankrijk. Doen of hun neus bloedt. Maar een enkeling vindt dat een gemiddeld aantal van 25 tot 30 dodelijke slachtoffers bij jachtongevallen per jaar, nog acceptabel!

Voor de zeer grote groep van natuurbezoekers die niet jagen is de maat zo langzamerhand vol. Ongeacht of men een voorstander of tegenstander van de jacht is, de vaak felle maatschappelijke discussie lijkt een welles nietes dialoog te worden, die in het land van Marianne nog lang niet is opgelost!

# 1  update 13-11-2011

Twee jachtongevallen worden gerapporteerd op zaterdag 12 november 2011. In St-Amarin (Vogezen) schiet een jager zich in de linkervoet. Hij loopt daarbij nog onbekend ernstig letsel op. Op dezelfde dag eveneens een schot in de voet. Hierbij verliest een jager uit de Aisne twee tenen omdat hij eveneens z’n voet doorboort met een kogel van z’n eigen geweer dat per ongeluk afging!